Een kleuter ziet … politie
Soms hoef je voor een Cameraverhaal helemaal nergens naar op zoek.
Je hoeft alleen maar ergens te zitten en te kijken.
Deze keer zit ik op een terras in Den Haag.
Aan de rand van het terras staat een houten bankje. Op het bankje zitten een kleuter en zijn moeder. Ze praten met elkaar in een taal die ik niet versta. Mijn tafelgenoot vertelt me dat het Spaans is.
Voor hen staat een glas met een rietje en een flesje vruchtensap.
De kleuter drinkt. Zijn moeder schenkt wat sap bij. Hij zegt iets tegen haar, gaat op zijn knieën zitten en even later staat hij op de bank.
Een heel gewoon moment op een heel gewone dag.
Tot er een politieauto de straat in komt rijden…
En dan gebeurt er iets
De politieauto komt dichterbij en stopt vlak bij het bankje.
De kleuter kijkt.
De mensen in de politieauto kijken.
En dan ontstaat er een klein moment tussen mensen die elkaar niet kennen en waarschijnlijk niet eens dezelfde taal spreken.
Mijn camera kijkt mee.
Meer vertel ik nog niet.
Want juist bij dit Cameraverhaal is het interessant om eerst zélf te kijken.
Wat gebeurt er precies?
En misschien nog belangrijker:
Wat zie je werkelijk — en wat denk je dat je ziet?
Reacties